YANSIMALAR...UZAKTA
Başlangıçta sükut var idi.Ve her yer karanlık idi. Ve yaradan yegah makamında terennüm eyledi.Ve bu ışıltılı nağme ile etraf nur oldu. Ve nağme boşlukta yankılanıp geri döndü. Ve yaradan,bu yegah nağmenin güzel olduğunu gördü.Ve akşam oldu ve sabah oldu,birinci gün.
Ve yaradan dügah makamında terennüm etti.Ve suların ortasında bir azim kubbe peyda oldu. Ve kubbe ta arşa kadar yükseldi. Ve nağme,işte bu kubbede yankılanıp geri döndü. Ve yaradan bu Dügah nağmenin güzel olduğunu gördü.Ve akşam oldu ve sabah oldu,ikinci gün.
Ve yaradan Segah makamında terennüm ett.Nağme çöllerde ve enginlerde yankılanıp geri döndü. Ve terennüme devam etti. Nağme ile mest olan toprak,ot ve tohum veren sebze ve meyve veren ağaçlar hasıl etti. Ve akşam oldu ve sabah oldu,üçüncü gün.
Ve yaradan.Çargah makamında terennüm etti. Ve bu nağme,vecde gelip ışıl ışıl ışıldayan yıldızların ve kendisiyle,Yaradan'ın hem Gündüz'e hakim olduğu güneş ve hem de geceye hakim olduğu Kamer'in bulunduğu göklerde yankılanıp geri döndü. Ve Yaradan bu Çargah nağmenin güzel olduğunu gördü.Ve akşam oldu ve sabah oldu,dördüncü gün.
Ve yaradan Pençgah makamında terennüm etti. Ve bu nağme,envai çeşit deniz canavarıyla ve türlü türlü canlı mahlukatla kaynayan deniz dibinde ve çeşit çeşit kanatlı kuşla dolu semada yankılanıp geri döndü.Ve Yaradan bu Pençgah nağmenin güzel olduğunu gördü.Ve akşam oldu ve sabah oldu,beşinci gün.
Ve Yaradan Şeşgah makamında terennüm etti ve gelecek olan yankıya kulak kabarttı.Ancak bu kez,nağme yankılanmadı.Bununla birlikte Yaradan baktı ki,uzaklarda bir yerde, aynı makamda bir avaz gelir,hemen tanıdı:Cins cins canlı mahlukatın ve yürüyenlerin ve sürünenlerin ve denizdeki balıkların,göklerdeki kuşların ve her şeyin hakimi ilan edip mübarek kıldığı İnsan'ın sesiydi bu. Yaradan bu sesin pek o kadar çirkin olmadığını gördü.Ve akşam oldu ve sabah oldu,altıncı gün.
Ve yaradan Hefgah makamında es eyleyip sustu.Çünki sesini Yer ile gök arasındakilere işte böyle duyurmuştu.Ve Yaradan,yedinci günü mübarek kılıp takdis eyledi ve dinledi.
Ve Yaradan,yerin toprağından adam yaptı ve onun burnuna,makamı gizli bir nağme üfledi.Adam bu nağmenin güzel olduğunu gördü.
Çünki adam artık yaşıyordu ve onu yaşatan da bu nefes idi.
İHSAN OKTAY ANAR
Deepnote: Okuyalı uzun zaman olmuş....Derin zamanlarda, derinden etkilendiğim bir anın içinde okuduğum, bölümlerden biriydi, öylesi bir haldi ki anlatması mümkün değil. Üstadın anlatımı,ve kitabın bambaşka bir dünyanın kapılarını aralayan o güzel hali. Belkide çoğu zaman dolandığım galata sokaklarında hissettiğim dokuyu bulduğum için bu kitapta eflatun oluverdim birden. Birde suskunluğa olan düşkünlüğümden olsa gerek susamadığım bir başlangıcın izleri var bu satırlarda. Çünki adam artık yaşıyordu ve onu yaşatan da bu nefes idi.... Bir ruhun makamını duymak ve mest olmak belkide bendeki,anlatımsız hal.Yaradılışın masalsı halinde bulduğum nice güzelliğe ve karşıma aniden çıkan o güzel ruha ve okuduğum her satırında hissettiğim nice güzellik için üstada sonsuz sevgi ve şükranlarımı sunuyorum.
Ve günüme, geceme,tüm anlarıma Aşk ile gözümden düşen her damlaya.
Ve günüme, geceme,tüm anlarıma Aşk ile gözümden düşen her damlaya.
