acı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
acı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

21 Temmuz 2010 Çarşamba

ACIMA / SIZ

FARİD FARJAD...GOLEH PAMCHAL

Bir dokunuş...Bir Oluş...
örtülü ...derin bir susuş
Sonsuz bir var oluş o yakan döngünün içinde.
Sözler,hırs, tehdit ..... ve kırılmışlık...
Unutulur hep söylenenler...
Dağlar duyanın kalbini,
belkide boyu aşmış geçmiş tüm sözler..
Bir yan kanarken, kanaya kanaya akmak....
Acımadan ,acıtmadan,kisvelere sığınmadan ,
yek olması gerekirken....
kalmayan halsiz haller..
Kör bir bıçakla delik deşik edilmiş kalp....
Kahır;şerbet
Gözyaşı; yol
AŞK
Varlığa dolarken
Acıma Sız...
yavaş yavaş Acıma Sız...

Deep..Siz...

29 Haziran 2010 Salı

ŞEYTANIN ZAFERİ




Gece sabaha ererken yatağından doğruldu,pencereye doğru yürüdü gökyüzüne bakmak için loş bir mavi ve heryerde sessizlik,kalbinde bir sıkıntı vardı,bildiği bütün duaları okuyup rahatlatmaya çalıştı kendini ,küçücük odasında bir ileri bir geri içinde sıkıntıyla bekledi günün hareketlenmesini... O, güne çoktan başlamıştı, hayat daha yeni başlarken dışarda.... Sessizce beklerken ruhundaki o büyüyen sıkıntıyı bastırmaya çalışıyor kendini oyalıyordu,aniden kapı çaldı...Kapıya doğru yöneldi herzaman kim o derdi,boş bulundu ve açtı kapıyı,karşısında duranı görünce donup kaldı,konuşmadan elini kıza doğru uzattı kalbine ,tırnakları gömleğini yırtarak kalbine doğru ilerledi, gözlerinin içindeki acıyı kimseler görmedi,şeytan sinsice gülerek bana ruhunu ver dedi.... Sessizce gözlerine baktı kız şeytanın,bütün bedeni kanamaya başaldı gözlerinden akan sadece kandı kızın, hiçbişey söyleyemedi kalbini yerinden sökerken Şeytan zafer kahkaları atıyordu,bütün ruhuyla direndi direndi direndi veremezdi ruhunu ona bunu yapamazdı,yapamazdı bunu tırnaklarını kalbine geçirirken şeytan direniyordu,ciğerlerinde kalan son nefesini tutarak son bir hamle yaptı geriye doğru,derinden sarsıla sarsıla ruhu sesleniyordu içinden bırakma beni bırakma beniiii, bırakma ...sesi soluğu kesilmişti kızın,nefesi tükendi gözlerinden oluk oluk akan kandı sadece...,ruhu,kalbi şeytanın tırnaklarının arasındaydı,yapma ne olur yapma ........ Ruhunun çığlığını duyuyordu kulaklarında bırakma beni bırakma,bırakma beniiiiiiiiii

Ve zafer şeytanındı kalbini yerinden sökmüş avuçlarının içinde gülerek tutuyordu... Geriye doğru sendeledi kız,vücudu bir yaprak gibi titredi ,dizlerinin üstüne düştü ,dudaklarından kimsenin duyamayacağı şekilde bir fısıltı çıktı bedeninden çıkan ruhu titredi , kimseler duymadı ağzından çıkanı ve secdeye kapandı sessizce...Son bir güçle alnı secdede affet beni allahım beni affet ruhumu şeytana verdim affet beni dedi ve öylece kaldı.......

Deep..Siz...