GEÇMİŞ ZAMAN OLUR Kİ

LEMAN SAM...İLLA

Tutuşmuş bir orman gibi...

Sonsuzluğa dönerken,

derinden,yana yana...
illa....

Deep..Siz...

canöze....

ESKİ ÖYKÜ

Umut bir öykü adı, başında önde gider,

Bir ayrım olur sonra, yarası dünde gider.

Bölüşür yaşanmışlar yaşanmakta olanı,

Anılarla umutlar barışık yönde gider.

Bir gün, bir an, bir yerde bir dönemeç belirir,

Dengesini yitirir gecelerle gündüzler.

Yalanlara dönüşür korkular için-için,

Sıcaklığını keser duygular, düşünceler.

Tükenen sevilerin alışkanlıklarında,

Gittikçe donuklaşan ışıklar yanıp söner.

Karanlığı emzirir yığın-yığın gölgeler,

Can ateşi soluk göz-bebeklerine tüner.

Bir süre kanat çarpar artık yorulmuş bir kuş,

İnişinin kararan havalarından düşer.

ÖZDEMİR ASAF