Yunus'tan

Dil söyler, kulak dinler.

Kalp söyler, kâinat dinler.

Yunus Emre

BANA SENİ GEREK SENİ......(GÜNE DAMLAYAN)

FATİH ERKOÇ...BANA SENİ GEREK SENİ

Aşkın aldı benden beni

Bana seni gerek seni

Ben yanarım dünü günü

Bana seni gerek seni

Ne varlığa sevinirim

Ne yokluğa yerinirim

Aşkın ile avunurum

Bana seni gerek seni

Aşkın aşıklar öldürür

Aşk denizine daldırır

Tecelli ile doldurur

Bana seni gerek seni

Aşkın şarabından içem

Mecnun olup dağa düşem

Sensin dünü günü endişem

Bana seni gerek seni

Sufilere sohbet gerek

Ahilere ahret gerek

Mecnunlara Leyla gerek

Bana seni gerek seni

Eğer beni öldüreler

Külüm göğe savuralar

Toprağım anda çağıra

Bana seni gerek seni

Cennet cennet dedikleri

Birkaç köşkle birkaç huri

İsteyene ver anları

Bana seni gerek seni

Yunus'dur benim adım

Gün geçtikçe artar odum

İki cihanda maksudum

Bana seni gerek seni

YUNUS EMRE

YUNUSUM YAZMIŞ ,SEZEN AKSU SÖYLEMİŞ

SEZEN AKSU...LA İLAHE İLLALLAH

Be Hey Kardeş Hakkı Bulam Mı Dersin

Hakka Yarar Amel İşlemeyince

Bu Sırrın Ötesin Duyam Mı Dersin

Mürşid-İ Kamille Başlamayınca

Gel Hey Kardeş Gel Sen Birliğe Özen

Birliktir Her Nefsin Kal’asın Bozan

Hiç Kendi Kendine Kaynar Mı Kazan

Çevre Yanın Ateş Eylemeyince

Aşkın Odu Geldi Yüreğim Harlar

Aşkı Olan, Arı Kendini Neyler

Behey Yunus Sana Söyleme Derler

Ya Ben Öleyim Mi Söylemeyince

YUNUS EMRE

NİÇİN AĞLARSIN BÜLBÜL HEY

Sen burda garip mi geldin

Niçin ağlarsın bülbül hey

Yorulup iz mi yanıldın

Niçin ağlarsın bülbül hey

Karlı dağlardan mı aştın

Derin ırmaklar mı geçtin

Yârinden ayrı mı düştün

Niçin ağlarsın bülbül hey

Hey, ne yavuz inilersin

Benim derdim yenilersin

Dostu görmek mi dilersin

Niçin ağlarsın bülbül hey

Kal'alı şehir mi yıkıldı

Ya nam-u arın mi kaldı

Gurbette yârin mi kaldı

Niçin ağlarsın bülbül hey

Gulistanlarda yaylarsın

Taze gülleri yeğlersin

Yavlak zarılık eylersin

Niçin ağlarsın bülbül hey

Uykudan gözüm uyandı

Uyandı kana boyandı

Yandı sol yüreğim yandı

Niçin ağlarsın bülbül hey

N'oldu şu Yunus'a n'oldu

Aşkın deryasına daldı

Yine baharistan oldu

Niçin ağlarsın bülbül hey

Yunus Emre

GEL GİDELİM DOSTA GÖNÜL

Bir karardan durmayalım

Gel gidelim dosta gönül

Hasretinden yanmayalım

Gel gidelim dosta gönül

Kılavuz ol gönül bana

Gel gidelim yârdan yana

Canım kurbandır canana

Gel gidelim dosta gönül

Kara haberin almadan

Can bedenden ayrılmadan

Azrail bizi bulmadan

Gel gidelim dosta gönül

Gerçek murada varalım

Yârin hatırın soralım

Yunus Emre'yi alalım

Gel gidelim dosta gönül

Yunus Emre

CANLAR CANINI BULDUM

Canlar canını buldum bu canım yağma olsun

Assı ziyandan geçtim dükkanım yağma olsun

Ben benliğimden geçtim gözüm hicabın açtım

Dost vaslına eriştim gumanım yağma olsun

Benden benliğim gitti hep mülkümü dost yuttu

La-mekana kavm oldum mekanım yağma olsun

Taalluktan üzüştüm ol dosttan yana uçtum

Aşk divanına düştüm divanım yağma olsun

İkilikten usandım birlik hanına kandım

Derd-i şarabın içtim dermanım yağma olsun

Varlık cun sefer kıldı dost andan bize geldi

Viran gönül nur doldu cihanım yağma olsun

Geçtim bitmez sağınçtan usandim yaz u kıştan

Bostanlar başın buldum bostanım yağma olsun

Yunus ne hoş demişsin bal u şeker yemişsin

Ballar balını buldum kovanım yağma olsun

YUNUS EMRE