GÜZEL AŞIK CEVRİMİZİ ÇEKEMEZSİN DEMEDİMMİ

ERCAN IRMAK...DEMEDİMMİ

Güzel aşık cevrimizi
Çekemezsin demedim mi
Bu bir rıza lokmasıdır
Yiyemezsin demedim mi

Yemeyenler kalır naçar
Gözlerinden kanlar saçar
Bu bir demdir gelir geçer
Duyamazsın demedim mi

Bu dervişlik bir dilektir
Bilene büyük devlettir
Yensiz yakasız gömlektir
Giyemezsin demedim mi

Çıkalım meydan yerine
Erelim Ali sırrına
Can ü başı Hak yoluna
Koyamazsın demedim mi

Aşıklar kara baht(ı) olur
Hakk'ın katında kutl'olur
Muhabbet baldan tatl'olur
Yiyemezsin demedim mi

Pir Sultan Abdal Şahımız
Hakk'a ulaşır rahımız
On İk'imam katarımız
Uyamazsın demedim mi

PİR SULTAN ABDAL

GÜNEŞİN OZANLARI

ALMORA... GÜNEŞİN OZANLARI

KUL OLAYIM KALEM TUTAN ELİNE

Kul olayım kalem tutan eline

Kâtip ahvalimi şah'a böyle yaz

Şekerler ezeyim şirin diline

Kâtip ahvalimi şah'a böyle yaz

Allahı seversen kâtip böyle yaz

Dün ü gün ol şah'a eylerim niyaz

Umarım yıkılır şu kanlı Sivas

Kâtip ahvalimi şah'a böyle yaz

Sivas illerinde sazım çalınır

Çamlı beller bölük bölük bölünür

Ben dosttan ayrıldım bağrım delinir

Kâtip ahvalimi şah'a böyle yaz

Münafıkın her dediği oluyor

Gül benzimiz sararuban soluyor

Gidi Mervan sâd oluban gülüyor

Kâtip ahvalimi şah'a böyle yaz

Pir Sultan Abdal'ım ey Hızır Paşa

Gör ki neler gelir sağ olan başa

Hasret koydu bizi kavim kardaşa

Kâtip ahvalimi şah'a böyle yaz

Pir Sultan Abdal

SELAM OLSUN SİZE EY GÜNEŞİN OZANLARI....

BİR AŞKIN DERYASIN BOYLADA GÖR

Bir aşkın deryasın boyla,

Kıyısı öte mi dersin?

Bir gerçeğe hizmet eyle,

Emeğin yite mi dersin?

Nadanı kondurma bağa,

Düşürür seni tuzağa.

Şekerler yedirsen zağa,

Tut olup öte mi dersin?

Arifler yola giderler,

İrfanda sohbet ederler.

Nişansız yari n'iderler?

Can gönül kata mı dersin?

Bellidir kalbi boş olan,

İkrar verendir hoş olan.

Hercaiye yoldaş olan,

Menzile yete mi dersin?

Pir Sultan Abdal coşmayan,

Aşk küresinde pişmeyen.

İlkin Hakk'a ulaşmayan,

Sonradan yete mi dersin?

PİR SULTAN ABDAL

BİN CEFALAR ETSEN

Bin cefâlar etsen almam üstüme

Gayet şirin geldi dillerin dostum

Varıp yad ellere meyil verirsen

Kış ola bağlana yolların dostum

İlâhi onmaya yardan ayıran

Bahçede bülbüller ötüyor uyan

Kula gölge olsa Allah’a ayan

Senden ayrılalı gülmedim dostum

Pir Sultan Abdal’ım gülüm dermişler

Bu şirin canıma nasıl kıymışlar

İster isem dünya malın vermişler

Sensiz dünya malın neylerim dostum

PİR SULTAN ABDAL