AN

Yaşadığın her an,

her yaşadığın an,

yaşar.

ORUÇ ARUOBA

GÜNDÜZ YARASALARI

I.

Neyiz ki biz?

İlk ışınları görününce güneşin,

Kaparız tepenin gözkapaklarını

Çam değiliz ki, kollarımız açık

Ürpererek karşılayalım donuk ışığı.

Gölgeler kısalınca çıkarız ortaya,

Açıklıktır, aydınlıktır aradığımız,

Parlaklıkta bulur gücünü görüşümüz.

Tanımayız alacakaranlığı delen,

Tepelerin arasından seçen bakışı.

Kör olmuş ışıktan gözlerimiz.

Gündüz yarasalarıyız biz.

II.

Geceyi düşleriz gündüzken,

Geceyken de gündüzü,

Yitirebileceklerimiz yitiktir

Onlardan uzaktayken ama

Özleriz, döneriz yeniden

Yitirmeden

Yitirebileceklerimizi

Yitiremediklerimize.

Yitirebilirdik, deriz;

Ama yalnızca bir fiil çekimi bu

Tutsaklıklara bağlamışız özgürlüğümüzü.

Gündüz yarasalarıyız biz.

III.

Sağlamdır düşünce temellerimiz,

Ama altlarında kist vardır, sonra kum

Dururuz gerçi, sapasağlam, kalın

Taştan duvarlarımızla, dimdik

Ayakta; ama biraz su, bir sızıntı

Kaydırır temellerimizi hemen.

Duyarız yerçekimini hemen,

Titreriz. Sımsıkı, gergin

Bağlar vardır

Düşüncelerimizi ayakta tutan, ama,

Ya temelsizse temeli

Bütün bu bağları

Bağlayan

Bağın?

Bağlantısızca bağlarız bağlarımızı.

Gündüz yarasalarıyız biz.

Oruç Aruoba

ÖZLEDİĞİN GİDİP GÖRMEMEDİĞİNDİR

Özlediğin, gidip göremediğindir;

ama, gidip görmek istediğin

Özlem, gidip görememendir; ama

gidip görmek istemen

Özlediğin, gidip görmek istediğin-

ama gidip göremediğin

Özlem, gidip görmek istemen-

ama, gidememen, görememen;

gene de, istemen

Oruç Aruoba

DE Kİ İŞTE (22)

Ancak arada bir gerçekten yaşayacaksın:

duygusal olarak ''unutulmaz bir an'' denen

yaşam aralıklarından birinde, tam kendin olarak,

tam kendisiyle yüzyüze geldiğin bir başka kişiyle

birlikte, birşey yaşadığında (bir sevinç,bir acı...)

_o zaman gerçekten yaşarsın.

Ama bu '' an''ları son derece seyrek yaşarsın

(kimi insanlar _çoğunluk? _bunları hiç yaşamaz

belki); son derece de kısa... Gene de, bunların sağladığı

anlam yoğunluğu,yaşamının bütün geriye kalan

çölünü yeşertmeye yetecek.

Oruç ARUOBA

''de ki işte isimli kitabından''

HAVADA

Burada

duvar ile direk

arasında asılı

sallanıyorum.

Kenarlarım yırtık

parçalarım sarkık

içim patlak.

Burada

geçmiş ile gelecek

arasında gerili

sallanıyorum.

Saatlerim çarpık

günlerim çatlak

yılım yitik.

Sözcükler gelip geçiyor içimden

anlamsızlığa doğru

eylemler geçip gidiyor elimden

çaresizliğe doğru.

Boşalıyorum

burada

hiçlik ile yokluk

arasında.

Oruç Aruoba

BURADA

"Şimdi buradayım

biraz önce yoktum"

hiç

bir

şey

yok

Önce, oldu:

kıpırdandı

belirsiz -

bir şiddetli boşluktan

tatlı bir özleme doğru.

Belirsiz.

Sonra, oluştu:

devindi

kesik kesik

sabırsız -

bir sevinçli duyumdan

ılık bir beklentiye doğru.

Kesik kesik

sabırsız.

Derken, doldu:

yayıldı

güçlü güçlü

kocaman

aldırmasız -

bir gerilimli doygunluktan

dingin bir sancıya doğru.

Güçlü güçlü

kocaman

aldırmasız.

Şimdi, doğdu:

patladı

çığlık çığlığa

nefessiz

yırta yırta

acımasız -

bir tatlı özlemden

şiddetli bir boşluğa doğru.

Çığlık çığlığa

nefessiz

yırta yırta

acımasız.

Şimdi burada:

biraz

önce

yoktu.

Oruç Aruoba

MUMUN

Bütün ışıklara karşı geldi

yaktığın bu mum

Neyin nereden nereye geçişiydi

aktığım o mum

Bir aydınlık geçit, bir kedi

sakladığım o kurum

Zamanın ötesinde bir şimdi

sakındığım bu durum

Oruç Aruoba

SU

Set çek seline

yavaş yavaş ilerle

damla damla birik.

Ak geç ıslattığın kayalardan:

duraksama - uçurur güneş seni.

Atla takıldığın çavlanlardan:

duraksama - savurur rüzgar seni.

Aldırma kumlara, çakıllara:

çöker onlar dibe nasılsa -

ilerle yavaş yavaş

birik damla damla

set çek seline.

Oruç Aruoba

YAZILAMAYAN ZAMAN

Herşeyi yazarım da

zamanı yazamam -

o yazar çünkü

beni.

Yazar beni

yavaş yavaş

özenli -

azalta azalta

görkemli -

sanki

dolduracakmış

olduracakmış

gibi.

Halbuki

sıyırıp düşürmüştür

tırnağımdaki çürüğü

parmağımdaki yarayı

kabuk kabuk

geçirmiştir -

geçerken, sanki

çoğalta çoğalta

yazarak

beni:

özenli

görkemli.

Oruç Aruoba

RENKLERİM

Aklaşan grilikte duruyorum -

yeşilleşen mavilik

kararan saydamlık

azalan tirşe:

o mor

hiç olmadı

mı?

O tek renk

bulunmadı

mı?

Kızıltılı

kahve

rengi

Siyah

Beyaz.

Ah,

az -

hiç olmadım

mı?

Bulunamadım

mı?

Oruç Aruoba