SESSİZLİĞİN ÇANLARI

1

Bir çığlığın sessizliğidir
derin suların dinginliği
ki çınlar yüreğin
kararan kayalarında

Derin suların dinginliği
çatlatır yüreğinde korkunun tohumunu
çünkü sessizlik en büyük ustadır
düşü gerçeğe dönüştürüverir apansız

Isırır bir hançerin yılan dili
gibi çatallaşan çeliği
Sonra yalnızca öyküler kalır
ve sen onu yaşarsın çaresiz

2

Dirhem dirhem tartılmaz ki dostluk
yaşanmaz ki vermesini bilmeden
damla damla biriken bir şeyler
boş bir tapınakta birden
çalar gibi olur çanlar

Ve yaşamın hesabını
veremezsin bir türlü kendine
Sonra boğuntular
sessiz haykırışlar
karanlık sokaklara çeker seni

Çanlar beyninde asılı duran
madeni bir gökkubbedir artık
kulaklarına balmumu da akıtsan
delecek beynini bu çığlığımsı sessizlik
ve bu katran gibi yalnızlık

AHMET TELLİ

YALNIZSAN EĞER

Hayatın devraldığı

sessiz bir özsudur acı

birikir yüreğinin kıvrımlarında

ve ağar gözlerine ağır ağır

Bulutlar yere inmiştir artık

ya da gurbettesindir

Unutma

Bir hayalet gibi kapındadır

yalnızlık denilen şey

ufkun kararabilir birden

için çölleşebilir

Kaçışın bile bir adımdır

ya da dönüşündür kendine

Unutma

Her sayfası kederle kararan

bir hüzün defterine döner günler

ve her sabah ‘merhaba hüzün’

“merhaba yalnızlık”

diyerek başlarsın hayata

Ama hayat bağışlamayacaktır seni

Unutma

Üstelik günlüğü yoktur hüznün

hiçbir zaman da tutulmayacaktır

Serüvenlerin yorgun yeniği

elleri titreyen yaşlı bir kadındır hüzün

ya da hasta bir tanıdıktır ancak

hepsi o kadar

Unutma

Ahmet TELLİ