Hayatın devraldığısessiz bir özsudur acıbirikir yüreğinin kıvrımlarındave ağar gözlerine ağır ağırBulutlar yere inmiştir artıkya da gurbettesindirUnutma
Bir hayalet gibi kapındadıryalnızlık denilen şeyufkun kararabilir birdeniçin çölleşebilirKaçışın bile bir adımdırya da dönüşündür kendineUnutma
Her sayfası kederle kararanbir hüzün defterine döner günlerve her sabah ‘merhaba hüzün’“merhaba yalnızlık”diyerek başlarsın hayataAma hayat bağışlamayacaktır seniUnutma
Üstelik günlüğü yoktur hüznünhiçbir zaman da tutulmayacaktırSerüvenlerin yorgun yeniğielleri titreyen yaşlı bir kadındır hüzünya da hasta bir tanıdıktır ancakhepsi o kadarUnutma
Ahmet TELLİ
Hayatın devraldığı
sessiz bir özsudur acı
birikir yüreğinin kıvrımlarında
ve ağar gözlerine ağır ağır
Bulutlar yere inmiştir artık
ya da gurbettesindir
Unutma
Bir hayalet gibi kapındadır
yalnızlık denilen şey
ufkun kararabilir birden
için çölleşebilir
Kaçışın bile bir adımdır
ya da dönüşündür kendine
Unutma
Her sayfası kederle kararan
bir hüzün defterine döner günler
ve her sabah ‘merhaba hüzün’
“merhaba yalnızlık”
diyerek başlarsın hayata
Ama hayat bağışlamayacaktır seni
Unutma
Üstelik günlüğü yoktur hüznün
hiçbir zaman da tutulmayacaktır
Serüvenlerin yorgun yeniği
elleri titreyen yaşlı bir kadındır hüzün
ya da hasta bir tanıdıktır ancak
hepsi o kadar
Unutma
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder