AŞK ÇİZGİSİ

Bütün yollar aşktan geçiyor, görüyor musun?

Bir aşk çizgisi var her şeyden öte

O çizgiden başka bütün çizgiler

Aşkı tüketmede

Kimi dik çizgilerin kimi paralel

Eğri büğrüsü, düzgünü, kalını, incesi

Ve bir gün sarıyor bütün çizgileri

Ölüm çizgisi

Bense hep seni çiziyorum kağıtlara, duvarlara

Yeşillerle, morlarla, mavilerle

Resmini yapıp adını yazıyorum

Renk renk çizgilerle

Tut ki iki noktayız birbirinden uzak

Bir çizgiyle aramızı birleştiriyorum

Sonra bir ev yaparak çizgilerden

İçine seni yerleştiriyorum

Başlıyoruz geometrik yaşamlara

Nokta nokta, şekil şekil

Ve bir tek çizgi oluyoruz seninle, mutlu

Öbür çizgiler umurumuzda değil

Her düşünce aşka teğet geçiyor

Tanığı çizgiler var olduğumuzun

Bir aşk çizgisi var her şeyden önce

Bütün yollar aşktan geçiyor, görüyor musun?

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

ÖTESİ YOK

 

Aşk için yeryüzünde uzaktan ötesi yok 

En uzun gecelere şafaktan ötesi yok 

Yaklaşanlar tanrıya o gerçek aşıkladır 

Nehirlerce denize varmaktan ötesi yok 

Taş bir duvardır her gün dikilen karşımıza 

En ulu ağaçlara yapraktan ötesi yok 

Elverir bunca keder, yeter bunca ayrılık 

Tutuşmuş bir dal için ocaktan ötesi yok 

Ne çıkar bu son ateş isterse hiç sönmesin 

Yanan için çöllerde sıcaktan ötesi yok 

Elbette ömür biter, can gider ey sevgili 

Aşkı sende bulana topraktan ötesi yok 

Ümit Yaşar OĞUZCAN

ÖNCE ELLERİN

Önce ellerini gördüm; nasıl aydınlıktı öyle

Yıllardan bir yıl, vakitlerden bir akşam

Kovdu çevremden bütün kötülükleri

Önce ellerin

Önce ellerini gördüm, tuttum, bırakmam

Bilmezdim eskiden ben bu şafakları

Öğrendim nasıl da güzelmiş yeryüzü

Bir mutluluk yayılır avuçlarından

Önce ellerin

Benim dinlediğim ellerinin türküsü

Yağmur mu yağan öyleyse dinle

Islandım, üşüdüm senden uzakta, beni bırakma

Tut ki sensizlik bir ölüm başka türlü

Önce ellerin

Önce ellerin geliyor aklıma

Bir büyük resim çiziyorum gökyüzüne, seyret

Şu bulut ellerin işte, mutlu, serin, beyaz

Ne güç bu rengi bulmak, bu rengi vermek sana

Önce ellerin

Ellerin bir duygudur anlatılmaz

Gün olur hüzünlü bir musikidir duyduğum

Ellerinde keman telleri, piyano tuşları

Öyle bir yaşamaksın ki hiç yaşamamak

Önce ellerin

Önce ellerin sonra bu gözyaşları

Dupduru yeraltı nehirleri gibi

Öyle aydınlık gülüşün kadar

Her şey bir gün çekilir, biter ve ölür

Önce ellerin

Ve yokluğumuzda sonra ellerin yaşar

Ellerin anlatır sabahın olduğunu

Ellerin yoksa bil ki gece ve karanlık

Mevsimler onlarla değişiyor görüyor musun?

Önce ellerin

Anlasana ellerindeyim artık.

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

YANAN GÜL

Ne kadar saklasan özlediğin belli Söndüremezsin içindeki yangını Başlamışsa zamanların en güzeli Artık susturamazsın dudaklarını Anlatır özlemini bana derinden Yanan alnınla, terleyen avuçların Alevler taşarken gözbebeklerinden Yakar değdiği yeri parmak uçların Çok geç bu sevdadan dönebilmek icin bak! şimdi seninle dopdolu aynalar Bu özlemli halinle daha güzelsin Benimde saçımdan tırnağıma kadar Tutuşan, yanan bir şey var her yerimde Sen şimdi alevden bir gülsün ellerimde

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

BİR PINARSIN İÇİLEN AMA HİÇ KANILMAYAN

Bir pınarsın içilen ama hiç kanılmayan

Seveni yanıltmayan, sevince yanılmayan

Özlenen sen, özleyen sen, özleten sen

Varken doyulmayansın, yokken dayanılmayan

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

SERENAT

Senden başka kimse bilmesin istiyorum

Gözlerimin nasıl aşka çağırdığını

Bakışlarımın nasıl gel diye haykırdığını

gözlerimden, belli oluyor seni sevdiğim

Ellerimin aradağı ellerindir geceler boyu

Mümkün değil,bu sevgiyi bıçaklayamam ki

Ne yapsam, dolmuşum artık,saklayamam ki

Ellerimden belli oluyor seni sevdiğim

Nasıl bekliyorum özlemle,görüyormusun

El ayak çekilsin,sonsuz bir gece gel

Tarama saçlarını,öylece gel

Dudaklarımdan belli oluyor seni sevdiğim

Başka yangınlara benzemez bu yangın, sönmez

Bir şey var her yerimi tutuşturan yakan

bu sensizlikte sebil çeşmeler misali akan

Gözyaşlarımdan belli oluyor seni sevdiğim

Sevgilerin en ölmezini sana sakladım, gel

Şimdi denizler en mavi,ormanlar en yeşil

Seninle olayım da dünya umurumda değil

Dinle;kalbimin vuruşundan belli oluyor seni sevdiğim

Ümit Yaşar Oğuzcan

GÖZLERDE SEVİŞMEK

Seninle yaşanacak bir aşkın öyküsünü

Bir giz gibi derinden dün yaşattı gözlerin

Sunduğu sevinçlerle o eşsiz bahar günü

Yemyeşil bir adaktı, bir murattı gözlerin.

Acılar uzaklarda, mutluluklarsa yakın

Bir kaç saat içinde kaç yıldı yaşattığın

Gözlerime sevgiyle bakarken, bana aşkın

Ölümsüz olduğunu hatırlattı gözlerin.

İçimde tek sen vardın, düşüncemde yalnız sen

Birbirimizden uzak yaşadığımız o

en güzel yıllarımızı elemle düşünürken

Hem ağladı sessizce, hem ağlattı gözlerin.

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

HERGÜNÜM SENİNLE

Güzel olan Her günü seninle tekrar tekrar yaşamak Erimek yarını olmayan zamanlarda Durdurmak bir yerde bütün saatleri Bütün kuralları kırıp parçalamak Sonra varmak o yerlere Mevsimlere dur demek Kar yağarken çiçek açtırmak ağaçlara Güneşi bir akşam saatinde tutup bırakmamak Sonra doldurmak ayışığını kadehlere Delicesine içmek Ve unutabilmek her şeyi ansızın Sevmek seni en yücesiyle sevgilerin Birlikte geçmiş, gelecek bütün çağları aşmak Güzel olan Sevmek seni Tanrılar gibi Seninle Tanrılaşmak Bir gün bu akan sele dur diyeceğim Göreceksin Ne bu şehirler kalacak Ne bu duygusuz sürü Bu korkunç kalabalık Her vapur seni getirecek bana Bütün istasyonlarda seni bekleyeceğim Kapılar sana açılacak Senin için söylenecek şarkılar Şiirler senin için yazılacak Her evde bir resmin Her meydanda bir heykelin olacak Ve sen kimi gün bir rüzgar gibi Kimi gün denizler gibi, bulutlar gibi Kopup ötelerden, ötelerden Yalnız bana geleceksin Bir gün bu akan sele dur diyeceğim Göreceksin Ben eskimeyen tek güzelliği sende gördüm Sende buldum erişilmez hazları Yanında sıyrıldım korkulardan, yalanlardan Duyguların en ölmezini sende duydum Susuzluğum dudaklarında dindi Yalnızlığım ellerinde Çoğu gün unuttum açlığımı Sende doydum İlk defa seninle bütünlendim, anlıyor musun Anladım yaşadığımı her nefes alışta Seninle geçtim bütün zamanlardan Seninle var oldum Eridim seninle bir sonsuz çalkanışta Boynunda bir yer vardır ben bilirim Ne zaman oradan öpsem değişir gözlerinin rengi Yanar dudakların, terler avuçların Dökülür kapkara bir aydınlık gibi omuzlarına saçların Gitgide artar kalbinin vuruşları Bir musiki halinde dünyamı doldurur Ansızın bütün sesler kesilir Zaman durur Bir başdönmesi başlar o en yükseklerde Her gün seninle yeniden varoluruz Eriyip kaybolduğumuz yerde. Sesini duymadığım gün Yaşanmış değil Açan çiçek değil Öten kuş değil Yüzünü görmediğim gün İçimde yıldızlar sönük Güneşler güneş değil Seni sevmediğim gün Seni anmadığım gün Olacak iş değil Balıklar denize muhtaç Çiçekler toprağa ve suya Umutsuz yaşamıyor insanlar Dal yapraksız olmuyor Meyva ağaçsız Tanrı bizsiz Tanrı değil Biz Tanrı'ya muhtacız Ve ben de sana muhtacım sevdiğim Su gibi, ekmek gibi Adın dudaklarımda Bir sabah uyanınca Nefes alabilmek gibi Her günüm seninle geçsin O güneşe en yakın Kimsenin varamayacağı bir dağbaşında Uçsuz bucaksız uzak denizlerde İnsan ayağı değmemiş ormanlarda Uzaklarda, en uzaklarda O gemilerin uğramadığı limanlarda Işığım ol, alınyazım ol benim Vatanım ol, evim ol Yeter ki bir ömür boyu benim ol Her günüm seninle geçsin. ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

DENİZE KAVUŞAN NEHİR

Sen üzerinde nice şafakların söktüğü

Sevgi denizlerime akan büyük nehir

Sen biraz ışık, biraz tılsım, biraz büyü

Sen yıllardır yazıp bitiremediğim şiir

Durmadan bir gül açar ellerinde pembe

Sen nefes alışı en bakir güzelliğin

Gözlerin midir parlayan gökyüzünde

Bir güneş doğarcasına geceleyin

Ne zaman seni düşünsem yaşamak güzel

Bir bahar bahçesi olur güz bahçeleri

En karanlıklarda bile uzanır bir el

Kendiliğinden açar sabaha perdeleri

Sen varsan dallarda kuşlar memnun

Tüm çiçeklerin rengi değişik, kokusu başka

Öylesine gerçek ki var olduğun

Çarpar güzelliğin kıyılarıma dalga dalga

Tutsam ellerini içim ürperir hazdan

Başım döner gözlerin gözlerime değse

Kalan tek hatıradır gülüşün bir yazdan

Yokluğun da odur senin ölmek neyse

Sen bastığın yerde çiçeklerin büyüdüğü

Her zaman en güzel, her yerde eşsiz

Sen yaprak, sen köpük, sen kuş tüyü

Sen sevgi nehirlerimin aktığı büyük deniz

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

AŞK ÇİZGİSİ

Bütün yollar aşktan geçiyor, görüyor musun?

Bir aşk çizgisi var her şeyden öte

O çizgiden başka bütün çizgiler

Aşkı tüketmede

Kimi dik çizgilerin kimi paralel

Eğri büğrüsü, düzgünü, kalını, incesi

Ve bir gün sarıyor bütün çizgileri

Ölüm çizgisi

Bense hep seni çiziyorum kağıtlara, duvarlara

Yeşillerle, morlarla, mavilerle

Resmini yapıp adını yazıyorum

Renk renk çizgilerle

Tut ki iki noktayız birbirinden uzak

Bir çizgiyle aramızı birleştiriyorum

Sonra bir ev yaparak çizgilerden

İçine seni yerleştiriyorum

Başlıyoruz geometrik yaşamlara

Nokta nokta, şekil şekil

Ve bir tek çizgi oluyoruz seninle, mutlu

Öbür çizgiler umurumuzda değil

Her düşünce aşka teğet geçiyor

Tanığı çizgiler var olduğumuzun

Bir aşk çizgisi var her şeyden önce

Bütün yollar aşktan geçiyor, görüyor musun?

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

KAVUŞMA GÜNÜ

En güzel gülüşünle karşıla beni

İşte geldim yanına yorgun ve yitik

Yılmışım, yıkılmışım, kahrolmuşum

İçimde tarifsiz bir gariplik

Anlamaya çalış bir şey sormadan

Yaklaş yanıma, gözlerime bak

Dağıt saçlarını çocuklar gibi

Sonra başını omuzlarıma bırak

Dertliyim, kahırlıyım, efkarlıyım

Ağır, çaresiz hüzünlerle geldim sana

Birlikte ömür boyu yaşayacağımız

Perişan gecelerle, günlerle geldim sana

Paramparça hayallerim, umutlarım

Ne kalmışsa içimde kırık dökük

Al, yeniden yarat beni, ayıkla arıt

Baksana, bütün ışıklarım sönük

Pelte pelte karanlığım koyu, zifir

Göklerin üstüme abandığı gecelerdeyim

Dinle,sana bir şarkı söyleyeceğim özlem dolu

Dinle, bütün çalgıların sustuğu yerdeyim

Oysaki sen aradığım, bulduğumsun benim

Oysaki bu en güzeli kavuşmaların

Bakma şimdi böyle kahırlı olduğuma

En mutlu şiirleri söyleyeceğim sana yarın

Yeter ki mahşere dek beni özle beni sev

Zamanların en ölümsüzünde yaşat beni

İşte geldim yanına alev, alev dopdolu

Al dilediğin gibi yeniden yarat beni

Ümit Yaşar OĞUZCAN

ÇOK SEVMEK

Bizi kandıran o şarkılar, o mavi gece

O sıcaklığı beyaz ellerin, o ilk bakış

Sebepsizliğin sebep olduğu şafak vakti

O çok sevmek gecelerde o çaresiz aldanış.

Uzayan saçlar, alnında avuçlarımızın

İşte o, insanın bir yerde, aşka boyun eğmesi

Kırılmak, bölünmek, o hep bütünlenmek

O çok sevmek, tenin bir başka tene değmesi.

Yanmak mı o eski çağlarda yanmak

Kül olup savrulmak rüzgara karşı

İlk kesilmişliği mağrur ellerimizin

O çok sevmek, kanımızın o ilk akışı.

İşte pınarlar, testiler, ırmaklar, çeşmeler

Kanlı avuçlarla içmek aşkı kanmadan

O kıyılarımızdaki denizin ilk coşkunluğu

O çok sevmek büyütmek onu hep, orada o zaman

Kazımak ulu ağaç gövdelerine adımızı

Yazmak her şeyi bir bir kumların üstüne

O her işkenceye mahkum olmuşluğumuz

O çok sevmek, daha çok sevmek günden güne.

Öyle delicesine, öyle korkunç, öyle çılgın

O çok sevmek o yanardağ, o ateş, o yangın...

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

GÖZLERİM GÖZLERİNDE

Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin?

Hep böyle içinde uzak bir ışık mı yanar?

Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var;

Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin...

Bir yelkenliyim şimdi ben senin limanında

Fırtınalardan geldim sende dinleniyorum.

Bu huzur, bu sessizlik hiç bitmesin diyorum;

En eşsiz dakikalar sürsün senin yanında...

Hiç yumma gözlerini, ışığın eksilmesin,

Gündüzüm aydınlığım, ipek böceğim benim!

Güz bahçemde açılmış o son çiçeğim benim!

Yorgun kalbim seninle elem nedir bilmesin;

Ayırma gözlerimden çocuksu gözlerini,

O sakin o yalansız, o kuytu gözlerini

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

BEYAZ GÜVERCİN

Süzülüp mavi göklerden yere doğru

Omuzuma bir beyaz güvercin kondu

Aldım elime, usul usul okşadım

Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım

Bembeyazdı tüyleri, öyle parlaktı

Açsam ellerimi birden uçacaktı

Eğildim kulağına; dur, gitme dedim

Hâreli gözlerinden öpmek istedim

Duydum; avuçlarımda sıcaklığını

Duydum; benden yıllarca uzaklığını

Çırpınan kalbini dinledim bir süre

Ve uçmak istedim onunla göklere

Ak güvercinin iri gözleri vardı

Güzelliğinden fışkıran bir pınardı

Soğuk sularından içtim, serinledim

Çağlayan bir nehrin sesini dinledim

Belki buydu sevmek hayat belki buydu

Işıl ışıldım, gözlerim dopdoluydu

Bir nağme yükseldi sevinçten ve hazdan

Bir nağme yükseldi, güzelden beyazdan

Uzattı sevgiyle pembe gagasını

Birden öğrendim hayatın mânâsını

Kaderde sevgiyi sende bulmak varmış

Seninle bir çift güvercin olmak varmış

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

BÜYÜK YALNIZLIK

Önce çaresizlik çaldı kapıları

Sonra yoksulluk

Bütün aşina çehreler silindi aynalardan

Bir anda boşaldı dünya

Yapayalnız kaldık

Tez tükendi umut ekmeği

Bitiverdi suların hayali

Çevirdik derin bir karanlığa gözlerimizi

Sen ey büyük yalnızlık

Bir sen terketmedin bizi

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

DERİNLERDE

Ne zaman tutsam ellerini

Gözlerimin önünden mevsimler geçer

Ne zaman gözlerin gözlerime değse

Samanyolundan bir yıldız düşer

Yaşanmış, yaşanacak zamanlar içinde

En güzeli akşam saatleri, buluştuğumuz

Gözgöze, iki büyük yangın gibi

O yanıp yanıp tutuştuğumuz

Başdöndüren o sonsuz heyecan

Çıldırtan arzular kesen nefesi

En güzel bütün korkuların

Bu ateşte bir bir erimesi

Son değil o başlangıç yaklaşan

Tenin bir yerde aşka hazırlığı

Bir buğu halinde geçen zaman

Ve gözlerde sabahın ilk aydınlığı

Yıllarla büyütmek her dakikayı

İnmek seninle derinlerine aşkın

Öpülen bütün nimetler içinde

En güzeli senin dudakların.

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

AŞKA DÖNÜŞ

Dönebilmek o dönüşü olmayan yollardan

Sürekli bir aldanış bir daha bir daha

Hiç bitmeyecek gecelerden bir sabaha

Çıkabilmek ve sevmek durmadan usanmadan

Konuşmak konuşmak gözlerle fısıltılarla

Duymak büyülü sıcaklığını beyaz ellerin

Her geçen dakika var olduğunu anlamak için

Yaşamak arzu dolu dudaklarda, şarkılarla

Unutmak ne varsa kötülükten yana

İnmek sevilen gözlerin derinliğine

Öyle mutlu, öyle sarhoş, alabildiğine

Bin yıl içmek o sulardan kana kana

Her gün ona koşmak dağlardan tepelerden

Her yerde, her zaman onsuz edememek

O en tatlı hayal, en büyük gerçek

Anlarsın taşan o günlerden gecelerden

Sonra bir gün o bütün karanlıkları yırtasın gelir

Başını alıp gidesin gelir uzak denizlere

Artık her şey boş ve yalan sevdin ya bir kere

Her yerinden bir buğu halinde o yükselir

Sen yoksun artık anla yeryüzünde bir o var

Onun elleri var, gözleri, dudakları

Anlarsın tenin beslediği zaman toprakları

Ve hala seversin zaman bitinceye kadar

Yeniden var oluştur ya da bir başka türlü oluştur bu

Nice aldanmalardan sonra bir aşka dönüştür bu.

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN