DÖNÜŞÜM

İnce bir dal kanat açtı 

Ararken gerili gökyüzünde dinginliğini 

Koca bir gölge gibi düştü üstüne zaman 

Giysilerini vermeden güne 

Katıksız ve ışıksız suya değmeden 

Alev kızılı kesildi 

Dalga dalga içerdi karanlığı yalnızlığımız 

Ve hiçbir insan renkleri tanımadı kokusundan 

Deniz dayandı, deniz bitimsiz, sessiz mi sessizdi 

Dayandı sonsuzluğa kayan mor topraklarına 

Bütün varlığını sarsan bunca güçle 

Patlayan geceler güneşin yangınında 

Kendi yıkımlarımıza karşın 

Yeniden dönüyoruz kozamızın özüne

ÖZEL ARABUL

SEN İÇERDE BİRYERDESİN

Sen içerde bir yerdesin

Zaman kök ağzında çiçek

Bir gelirsin gölge kayar geriye

Yürek ki çoğu kez süt damarıdır

Başın dayanır suya, uykusuz iner

Sabah iner incecik, gün artığından

Ölüm nasılsa sondan öncesi

Nasılsa umudun yaprak altıdır

Nereye değil nereden düşer acı

Çember çember dönenerek

Sen içerde birikimim kaskatı

Özlemin aydınlığa yaslıdır

ÖZEL ARABUL

GÖLGELER

Bütün soruların yanıtları bir tek yerde

O suların çekilmediği tek yerde

Bir göç alır başını, bizden çoğa doğru

Toplasam önüme düşen gölgelerimi

Yaptıklarıma değil, yapacağıma bakar

Yine de bir şeylere güvenmemek

Güvenmektir tek birşeye

İzin verse sevinç yoksunluğu

Nerelerde gizlidir asıl yolculuğumuz

Ne zaman, nerede başlayacaksa

Pusuda çırpınır umudun ilk dilimi

Şimdi toplandı artık üstümüzde

Dinle bak, o fırtınanın uğultusunu

ÖZEL ARABUL

ÖPTÜM SENi

Koydum seni suyun yerine

Dağıldı yüzün

Bir bataklık otuydu ellerin

Kavradı taşların altından

Yıkanan günü

Yerinden kaldırıp bir ağacı

Uyuttum seni

Habersiz benden

Çevirdi ağzın nehirlerimi

Yulardan atmış bir tay gibi

Devrildi gök üstümüze

Öptüm seni

Biraz yana döndü güneş

O kadar

ÖZEL ARABUL

MAYIS ÇİÇEĞİ

Bana balını göster mayıs çiçeği

Arka bulup güçleneyim

Biraz zamanı geçirsem

Ansızın açılmış duman gibi

Sürekli umutsuzluk içinde

Uçup gider kuş

Kaybolur sözlerim

Parmakların dokunduğu acı

Gökçe ışık

Altın iğnelere vurulmuş

Göğüs kafesine çarpıyorum

Özüne çarpıyorum

Bir şimşekle ansızın

Bana balını göster mayıs çiçeği

Onulmaz günlerin közündeyim

Yeni aya dolanıyorum

Özel Arabul

MASAL

Masal bu..

Seni sevmek bir masal

Bütün düşler seninle

Sebebim sensin

Ey Sevgili

Kalbim güller içinde

Saklamadım

Hiçbir zaman

Ne nefreti ne de aşkı

Böylesine bir zamanda

Sevgililer düş masalı

Bir ormanda yasaklı

Kurtlarla kuşlar yaşar

En içinde, en derinde

Küskün bir peri saklar

Güller açar ipekte

Masallarda buluşur

Yıldızlar düşer suya

Gizli bir aşk dokunur

Sana aşık olmaktır

Böyle masal anlatmak

Bu yüzdendir hem aşkı

Hem de eski masalları

Tek başına

Yaşamaktır

Özel Arabul

BAŞKASI

Akşamları geçerim ara sokaklardan

Kaybolmak için yürüdükçe

Her yolağzında rastladım kendime

Ne çok kuş duman gibi dağılan

Hepsi alaca, hepsi ürkek

Gövdeleri baştanaşağı püren

Bir acıyı tutmak gerek yerliyerinde

Bu yüzden kapalı bütün perdeler

Bastırıp göğsüne karanlığını

Ne varsa unutulmuş yol kenarında

Rüzgardan, ayak izlerinden artakalan

Kimi istediysem gelen başkası

Gittiğim her yerde bendim bekleyen

ÖZEL ARABUL

GİR İÇERİ SEVDİĞİM

Gir içeri sevdiğim, ıslanmışsın

Gidenleri yolcu etmiş

Kendini yarılamışsın

Saatin bu yüzden mi durdu

Bunun için mi

Katmerli güller içinde

Bir diken gibi yalnızsın

Senden önce

Yağmur tozu döşeyip durdu

Pulkanatlı bir böcek

Yuğdu yıkadı beyaz odayı

Başka hiç kimse dokunamadı

Sözleri toplayıp yatağın başucunda

Bir lamba içine taşıdı

Aynanın buğusunu sildi

Karanlığını akşamların

Kışın çelik soğuğunu

Sağır günlerin yoksulluğunu

Daha önceki tanıkları

Hepsi dışarıda şimdi

Ah sevgilim

Senin için hazırlanmak

Ancak görünmez bir hünercinin

Çalışkanlığıyla

Sınanmalıydı

Gir içeri sevdiğim, ıslanmışsın

Seni kucaklayıp yatırayım

Bir bardak tarçınlı ıhlamur, ballı

Kurutulmuş elmayla

İyi gelir

Yürek algınlığına

Sonra da uyumalısın

Kapattım kapıyı.

Özel Arabul

DÜŞLEME

Gördüm ben, daha ne ki beklediğim

Yorgun sarsıntısından baharın ağaç

Henüz doğmuş bir kuzu ıslaklığında

Aktı aydınlığa bir çiçek önce

Sonra sıvama güneş

Bir uçurtma asılıdır boynunda

Tüm umudu çocuğun

Bedeni su kırması, köpüren kardan.

İnsan mı bildi sevgiyi ancak

Çay kıyısındaki sazlar mı

Balık yumurtasındaki sancıyla sarsılan

Acıyla yeşermektir biraz sevinmek

Yarların gün görmeyen dinginliğinde

Hadi ben bir düş gördüm,

Öyle diyelim

Niye ölüler düşer baharımın üstüne

Özel Arabul

DÖNÜŞÜM

İnce bir dal kanat açtı

Ararken gerili gökyüzünde dinginliğini

Koca bir gölge gibi düştü üstüne zaman

Giysilerini vermeden güne

Katıksız ve ışıksız suya değmeden

Alev kızılı kesildi

Dalga dalga içerdi karanlığı yalnızlığımız

Ve hiçbir insan renkleri tanımadı kokusundan

Deniz dayandı, deniz bitimsiz, sessiz mi sessizdi

Dayandı sonsuzluğa kayan mor topraklarına

Bütün varlığını sarsan bunca güçle

Patlayan geceler güneşin yangınında

Kendi yıkımlarımıza karşın

Yeniden dönüyoruz kozamızın özüne

Özel Arabul

BİR KUŞ DÜŞER

İndi dağdan gün ışığı

Uzaklara bir yere

Özlemi bekler beni

Gidemem sevi vurur başıma

Yıldız dolu yaprak uçlarından

Keskince uzatmış yalnızlığını

Su çeker beni

Ateşimi burada yaktım

Obam burada kuruldu

Kollarım uzar da uzar yoluna

Korkarım çığlığından

Ses tutar beni

Sıcak süt kokusu içinde

Bir kuş düşer maviliğine

Işığı yutar beni

ÖZEL ARABUL

AŞK

Koydum seni suyun yerine

Dağıldı yüzün

Bir bataklık otu gibiydi ellerin

Kavradı taşların altında yıkanan günü

Yerinden kaldırıp bir ağacı

Uyuttum seni

Habersiz benden

Çevirdi ağzın nehirlerini

Yulardan boşanmış bir tay gibi

Devrildi gök üstümüze

Öptüm seni

Biraz yana döndü güneş o kadar

ÖZEL ARABUL