30 Haziran 2011 Perşembe

ÖLÜ BİR DENİZ YILDIZI


Ey sonbahar! ey düşsel yolculuk! seni
Dolaştım yaz sıcaklarında, bekledim
Duydum ki benim değildi artık, doğanın
Kalbiydi uçurumlar toplamı kalbim.

De bana, anlat bana, öyleyse neden hatırlıyorum onu
O fırtına kuşunu gölgesini yere düşüren
Gittiydi geldiği yere, uzaklığına
Döner mi bir daha dönmez mi bilmem
Yüklenip yittiydi gözden onca çırpınışları
Ne sevinç bıraktıydı içimde, ne keder, ne acı
Bir sen kalmıştın sen, ey sonbahar ilimi, dörtnala gelen
Bir atın kalkışı gibi kalkıp da gözlerimden.

Parlar ki şimdi arasıra geceleri
Diplerde, derinlerde, yalnızlığımda
Ölü bir deniz yıldızıdır mutluluk
O nedensiz mutluluk, olsa da olur olmasa da.

EDİP CANSEVER

2 yorum:

Yazmak Keyiftir dedi ki...

Hu Dervişim Huu !

Hakkın tecelliyattaki tezahüründen midir bu canana yanış, yanmaya pervane oluş. Özlem mi çekiyor/çektiriyor o külhana odunu ?
Cananı Özlemek bir kan gibi oturmuş sa yüreciğine;

Ölü bir deniz yıldızıdır mutluluk
O nedensiz mutluluk, olsa da olur olmasa da.

Bende de ne AN kaldı, ne pervanelik. Tek ÖZLEM kaldı geriye.
Bu sefer böyle oldu pervane, kusura bakma.

deep dedi ki...

EYVALLAH
Huuuu ,huuuu,binkere yüzbinkere son nefese değin huuuuu....

Denecek söz kalmadı şu cana üstadım,herşey ve heryer o, söz o ,göz o,el o...
Derinden duyumsadım o özlem halini amma yetmez sözüm anlatmaya üstadım.Kusur değildir , sözler ve anlatılanlar,bir öğretidir, öğreniştir canıma,ne mutlu o canınıza,ışık oldunuz,şükürler olsun içinizde olana.

Sonsuzca sevgi ve saygılarımla.
Huuuuuuuuu