Hiç bitmeyecekmiş gibi görünen bir fırtına hatırlıyor musunuz? Bir sonraki günü görmek için nasıl ayakta kalacağınızı kara kara düşündüğünüz, çok derin ve erişilemez karanlıkta bir gecehatırlıyor musunuz? Kendinizi yalnız ve yoksun hissettiğiniz, yüzünüzü dönecek kimsenin olmadığı ve inancınızın erişilebilir olmadığı zamanlar? Ve fakat fırtına geçti. Sona erdi. Ve gündağların arkasından yine doğdu vekaranlık, yerini parlak bir pembeye, sonra maviye bıraktıve inanç tekrar yerine geldi; güller güzel başlarını güneşe doğru kaldırdılar. Güneş her zaman parlar, size etraf karanlık görünse de. Fırtına her zaman diner, hiç bitmeyecekmiş gibi görünse de. Ve gökyüzünden yeryüzüne düşen yağmurlar nimetlerdir. Sizi en çok korkutan fırtına zamanın esnekliğinde sevgiyi güçlendirir. Herşey hareket eder ve değişir ama bir tek şey gerçek kalır: Sevgi. Ve şu an, sevgiden yapılmıştır, bitmeyen bir huzur havuzunda tutulan sevgiden. O merkezinizdedir ve sevgiyi tutar. Öyleyse en acı fırtınada, sıcaklık sevgi ve huzur için merkezinize gidin. Orada, derinlerde, kalbinizin rahatllığını hissedin. Ve oradan, meleklerin sizi sarmalaması ve sizi şarkılarıyla kutsamaları için onları çağırın. Çok derinden seviliyorsunuz ve hep sevileceksiniz. Çağırın, gelecekler. Ve zamanın geçmesine ve fırtınanın bitmesine izin verin, güneş pek tabii ki yeniden parlayacak. Gün sevginin parlak ışıklarında yeniden doğarken. KAYNAK:Carrie hart Quado ÇEVİRİ: Lale Külahlı | ||||
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder