Bak yarısına ulaşıverdi ömür, Evimin damında bir at üstündeyim; İki yandan da bir manzara gürünür, Ama apayrı giyindikleri mevsim. Bağ kütükleriyle boynuzlu yeryüzü Al bir karaca. İpteki çamaşırlar Gülüp el ederek karşılar gündüzü; Kışım da şerefim de burada başlar. Gene söyle bana beni sevdiğini, Venüs. Her vakit seni söylemeseydim, Şiirlerimle kurmasaydım bu evi, Onu boş sayıp damdan düşüverirdim. JEAN COCTEAU
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder