Bahar renklerine bürünmüşken... Yağmur taneleri,bereket taşırken toprağa.... Gözlerinin ateşi ısıtırken yüreğimi, Yeni bir filiz gibi, Fışkırsan duyguların derininden... Anlatılmaz bir sevdanın, Güzelliğini taşısa gözlerin... Yeni açan yaprak narinliğinde Bir dokunuş, Bir seziş Bir esinti yumuşaklığınca Tenin her dokusunda, Yaşam... Yıllar yılları kovalasa Deli lodosların açtırdığı Bir tomurcuk güzelliğince sen Bir gülsen Bir anlatsan sevdayı... İçten Derinden... Bahar renklerine bürünmüşken, Yağmurlar sağarken toprağa teri... O çimen yeşili Vururken bozkıra türlü renkleri. Yeşilden yeşile, Bir buğu yükselir... Bahar sisinde bozkır, Alaca sisler taşır Sevdayı yüreğime... Savrulan sebil sularda sevda. Gülün yaprağında renk, Kuşun kanadında ahenk, Sevda yürekte mihenk... Buğu,buğu.... Çimen,çimen... Yaprak,yaprak... Sanki bir deli ırmak, Sevdayı taşırlar İçten,derinden... Bahar renklerine bürünmüşken. Bir kelebek uçuşunda, Sana olan hasretim... En yakınlardan da yakın... Bir saç teli inceliğinde, Bakışlarda hasretim.... Bulutun toprağa Toprağım tohuma Tohumun suya gereği sen... Yüreğim kadar yakın sen... Mesafelere sığmaz sevdan Anlat; Anlat sevdanın, Bakışlardaki kolaylığını.... Sevdayı anlat.... Bahar renklerine bürünmüşken, Her bir şey yeniden bulurken kendini... Geçip giden mevsimlerin ardından.... Kıskıvrak yakalayıp zamanı Sade seninle olan anı... Tekrar yeşersin; Ağacın,yaprağın,dalın yeşili... Bilirsin geç solar Gülün yeşili... Sen,gülüm... Sen anlat sevdayı bu kez... Bahar renklerine bürünmüşken Gelinliğini giyerken tabiat, Yeşilin görkeminde... Zirvenin ahenginde, Zamanın sesinde... Bilirsin, Geç solar gülün yeşili, Anlat,bu kez de sevdayı, Sen anlat gülüm... İçten, Derinden, En derinden.... METİN UZ |
