Her yandan duyarım bir gül kokusu,
Meltemle dağıtır uzak bahçeler.
Günbatısı, poyraz ve gündoğusu,
Cenup rüzgârları ruhumu çeler.
Bilmem ki nerede bu gizli bahar?
Nereden bu ıtri alıyor rüzgâr?
İklimler dışında bir iklim mi var?
Ne fecir bir şey der, ne şafak söyler.
Gün olur çağırır beni her ufuk,
Sevdalar eline başlar yolculuk,
Elinde bir rüzgârgülü, bir çocuk,
Durmadan yüzüme bakarak üfler.
AHMET KUTSİ TECER
2 yorum:
Güzeldi.. Insanin ruhuna üflermi$çesineydi.. Tesekkürler
Sevgili GüLüm'Se, usta ne güzel yazmış,ruhu şad olsun. Bende teşekkür ederim ruhunda hissedip bu hissi yürekten paylaştığın için.
Sonsuzca sevgilerimle
Yorum Gönder