Sen ey hangi ülkeden estiği bilinmeyen Gür bir meltem altında açıp serpilen filiz. Üstünden ömür geçse ateşi silinmeyen Söndükçe tutuşan alev, estikçe kabaran deniz. İlk aşk, güzel büyücü, rüyamın hür kanadı Kalbimizi hayata davet eden şen rüzgar! Sen, coşkun sevinç, şiirin ve raksın saltanatı, Doldukça boşalan kadeh, içtikçe susatan pınar. Şinasi Özdenoğlu |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder